Vrijdagavond 29 mei heeft UVV'40 35+ op heroïsche wijze de voorjaarscompetitie gewonnen. Na vijf speelavonden tegen Chaam, Gesta, Viola en Gloria UC werd de titel binnengehaald in een avond waarin werkelijk alles zat: spanning, heldendaden, emotie, een avondvierdaagse én een gescheurde hamstring.
Onder leiding van aanvoerder en teamleider Sven begon UVV'40 aan de laatste speelavond met een voorsprong van twee punten op Gloria UC. Met nog vier wedstrijden te gaan was echter alles nog mogelijk. Dat de druk voelbaar was, bleek direct. De eerste twee wedstrijden eindigden in een gelijkspel. Achteraf bleek dat niet alleen door de spanning te komen, maar ook doordat topschutter Hylke ontbrak. Zijn vrouw had namelijk bepaald dat de avondvierdaagse prioriteit had boven de kampioensrace.
"Ik heb nog geprobeerd uit te leggen dat een kampioenschap niet elk jaar voorkomt," aldus Hylke. "Je ziet wel wie er thuis de broek aan heeft." Zijn afwezigheid werd gevoeld. Toen hij eindelijk arriveerde voor de derde wedstrijd, liet hij meteen zien waarom. Met drie doelpunten in één wedstrijd schoot hij UVV'40 weer op koers.
Ondertussen maakte Jos zijn langverwachte rentree na langdurig blessureleed. Alsof hij nooit was weggeweest draaide hij moeiteloos mee. "Ik voelde me verrassend goed," vertelde Jos na afloop. "Al moet ik eerlijk zeggen dat ik zaterdagmorgen drie kwartier nodig had om uit bed te komen."
Ook de Galder-brigade bestaande uit Sjoerd, Wim en Rogier speelde een belangrijke rol. Met onverzettelijkheid, ervaring en een gezonde dosis opportunisme bewezen zij opnieuw hun waarde voor het team.
Doordat ook Gloria UC onderweg punten liet liggen, begon UVV'40 met één punt voorsprong aan de allesbeslissende laatste wedstrijd. Uitgerekend tegen Gloria. De opdracht was helder: Gloria moest winnen, UVV had genoeg aan een gelijkspel. Wat volgde was een zenuwslopend schouwspel. UVV probeerde de bal rustig rond te spelen, af en toe de snelheid uit het spel te halen en hier en daar een seconde van de klok af te snoepen. "Ik wist niet dat we zo goed konden voetballen zonder vooruit te spelen," grapte Sven na afloop.
Ook keeper Rob had begrepen wat er op het spel stond. Met enkele uitstekende reddingen voorkwam hij dat Gloria op voorsprong kwam. Vooral in de slotfase stond hij steeds op de juiste plek. "Ik had mezelf voorgenomen om deze wedstrijd geen fouten te maken," zei Rob na afloop. "Dat is gelukkig gelukt. Al scheelde het niet veel." De verdediging was zichtbaar opgelucht. "Het is fijn als de keeper af en toe een bal tegenhoudt," aldus verdediger Jack.
Toch kwam het beslissende moment niet voort uit tijdrekken, maar uit pure klasse. Na een snelle counter belandde de bal voor de voeten van UVV-coryfee Niels Verheijen. De man die inmiddels al veertig jaar lid is van de club zag de keeper uitkomen en stiftte de bal schitterend over hem heen. Via de lat kwam de bal terug het veld in, waarna Niels zelf het meest alert reageerde en de rebound eenvoudig binnenschoof.
Langs de lijn ontplofte alles wat UVV een warm hart toedraagt. "Ik zag hem al hangen," vertelde Niels geëmotioneerd. "Alleen niet eerst op de lat." Het doelpunt bleek goud waard. UVV hield stand en trok de overwinning én het kampioenschap over de streep.
Niet iedereen kwam ongeschonden uit de strijd. Robert wilde tijdens de beslissende match zijn naam definitief in de geschiedenisboeken schrijven. Alleen waar een simpele intikker voldoende was geweest, besloot hij voor de artistieke oplossing te kiezen. Het resultaat: geen doelpunt, wel een scheurtje in de hamstring. "Ik zag mezelf al op Studio Sport," verklaarde Robert. "Mijn hamstring had daar blijkbaar andere ideeën over."
Na het laatste fluitsignaal volgde de ontlading. Bier, blijdschap, sterke verhalen en een zichtbaar geëmotioneerde Niels vormden het decor van een onvergetelijke kampioensavond. Een team met een leider die de rust bewaart, een spits die eerst toestemming moet vragen aan zijn vrouw, een rentree van Jos, sterke Galder-mannen, een kunstenaar met een kapotte hamstring en een clubicoon die na veertig jaar lidmaatschap het kampioenschap veiligstelt.
Soms schrijf je zulke verhalen niet zelf. Dan schrijft voetbal ze voor je.
